Kung Hindi Ukol, Hindi Bubukol

    Tayo ay nabubuhay sa isang mundong puno ng mga oportunidad. Minsan tayo ay nabibigo at hindi nakukuha ang ating nais, ngunit may mga pagkakataong tayo ay magtatagumpay. Hindi ito tiyak, ngunit para sa akin, nakakapagbigay ito ng saya at hamon sa buhay. Maaari nating isipin ito sa pamamagitan ng kasabihang, "Kung hindi ukol, hindi bubukol." Ibig sabihin nito, kung ang isang bagay ay hindi para sa’yo, hindi ito mangyayari.

    Sa realidad, kahit na ibigay mo ang lahat ng iyong pagsisikap at hindi mo pa rin makuha ang nais mo, ibig sabihin lang nito ay hindi ito tinadhana para sa’yo. Ngunit may isang bagay na naghihintay sa’yo na talagang angkop at bagay sa'yo. Mangyayari ito dahil nakatadhana ito. Ang mga bagay ay nangyayari lamang kapag ito ay talagang para sa’yo. Halimbawa, isipin mo na may doorknob na kumakatawan sa isang oportunidad at may mga susi na kumakatawan sa iyong mga pagsusumikap. Ang doorknob ay ang dependent variable at ang mga susi ay ang independent variable. Sinubukan mong gamitin lahat ng susi, ngunit wala sa mga ito ang nakakabukas ng doorknob. Kahit gaano mo pa pagsikapan, hindi ito mabubuksan dahil ang doorknob na iyon ay hindi para sa’yo. Pero may isa pang doorknob na paparating pa lamang na angkop sa iyong mga susi, at iyon ang mabubuksan mo.

    Sa kabuuan, minsan sa buhay, hindi natin nakukuha ang ating nais, at ayos lang iyon. Dahil may mas maganda pang naghihintay sa’yo, isang bagay na angkop at nakatadhana para sa’yo. Kailangan mo lang maging matiisin, dahil ang pasensya ang susi sa pagkuha ng buhay na nararapat para sa:yo.

Hiraya Manawari

    Lahat tayo lumaki na may iniisip at inaasam na matutupad ang ating mga pangarap sa takdang araw. Ang pariralang “Hiraya manawari” ay ibig-sabihing “umaasa ako” o “nagnanais ako” sa mas makatang paraan. Para itong dasal o hiling na sana’y magkatotoo ang isang pangarap. Para sa akin, maganda ang mangarap at umasa, ngunit hindi ito mangyayari ng madalian lamang. Kapag iniisip natin ang ating mga pangarap, nakakaramdam tayo ng kasabikan at determinasyon dahil napakaganda ng mga ito. Ito ang nagbibigay sa atin ng motibasyon para magpatuloy. Pero normal lamang ang mga hamon sa proseso, at kailangan nating tandaan na hindi natin mararating ang ating mga pangarap kung hindi natin ikikilos ang ating sarili.  

    Laging may mga balakid sa ating daan, kaya dapat tayong maging handa at matalino sa ating mga desisyon na gagawin natin. Lagi nating ipaalala sa ating sarili na huwag sumuko. Kahit anong sitwasyon, hindi dapat maging opsyon ang pagsuko. Sa halip, manatili tayong may pag-asa at maging matiyaga sa ating paglalakbay. 

    Upang maging totoo ang ating mga pangarap, kailangang maging buo ang ating dedikasyon. Mahalagang magpursige dahil kung wala ito, wala tayong mararating. Mahalaga rin ang motibasyon, ngunit kailangan din natin ng disiplina. Ito ang tutulong sa atin na manatiling nakatuon at magpatuloy sa pag-abot sa ating mga layunin.  

    Sa madaling salita, kailangan natin ng pag-asa at pagkilos. Ang pagnanais ay nagpapalakas ng ating kagustuhang maabot ang ating mga pangarap, ngunit ang pagkilos ay ang susi upang mangyari ito. Magkasama, maari nating maabot ang ating mga mithiin.

S#2: Buhay ni Jomic, Sa Ngayon

    Isa siyang kahanga-hangang tao, ngunit tinatago niya ito dahil iniisip niyang walang makakapagpahalaga sa kanya. Pinili niyang manatiling mag-isa sa mahabang panahon, kaya’t hindi siya humingi ng atensyon mula sa iba dahil ayaw niya ring isipin ng tao na siya'y desperado. Dati, mahal niya ang pagiging mag-isa ngunit habang tumatagal, nagsawa na rin siya rito. Unti-unti siyang nalungkot, lalo na tuwing nakikita niyang masaya ang mga taong magkakasama. Hanggang sa dumating ang isang tao sa buhay niya, na nagdala ng pagbabago para sa ikabubuti niya.

    Siya'y si Jomic, isang mahiyain na mag-aaral sa senior high sa Sta. Lucia High School kung saan siya ay maituturing na magaling kanyang klase. Nakatuon lamang siya sa kanyang pag-aaral at mga gawain sa paaralan sapagka’t wala siyang iba pang ginagawa. Karaniwan na sa kanya ang hindi magsalita ng madalas buong araw dahil wala siyang nais kausapin. Hanggang dumating ang isang babae sa buhay niya na nagpabago ng kanyang pananaw sa kanyang buhay. Siya ay isang kakaibang babae na kayang gawin ang kahit ano sa tulong ng kanyang sigasig. Lagi siyang masayang makipag-usap kay Jomic kahit masama man ang dinanas niyang araw. Palagi pinapakinggan ni Jomic ang mahahabang kwento at chikahan nito tuwing pagkatapos ng klase. Kapag nakasindi na ang mga ilaw at kitang-kita na ang buwan, magkasama silang naglalakad pauwi at walang tigil ang kanilang usapan hanggang sila’y makarating sa kanilang tahanan. Lubos ang saya ni Jomic nang siya'y nakilala siya at lubos siyang nagpapasalamat dahil siya ay kaniyang pinahalagahan. Siya ang nagbigay sigla sa buhay ni Jomic. Dati siyang malungkot na mag-aaral ngunit dahil sa kanya, naging pinakamasaya siya.

    Minsan sa buhay, nakukuha mo ang nararapat sa'yo, kailangan mo lang matutong maging matiisin. Huwag mawalan ng pag-asa dahil maaaring tadhana mo ang maghintay. Kagaya ni Jomic, hindi niya kailanman pinilit ang mga bagay na mangyari. Nanatili siyang kontento sa mga bagay na mayroon siya. Sa totoo ay hindi natin matatantiya ang mga pangyayari sa buhay. Tulad niya na hindi niya inasahang magkakaroon siya ng “girl best friend.” Ang kanyang pasensya ay nagbunga ng pagiging pinakamasayang tao. Balang araw, magkakaroon din tayong lahat ng isang kaibigan na makikinig sa atin araw-araw kahit anuman ang sitwasyon.

S#1: Pinsalang dala ni Kristine

    Sa ating bansa, halos taon-taon ay nakakaranas tayo ng maraming bagyo na malubhang delikado para sa ating mga mamamayan. Wala pang pagkakataon na walang nasaktan o nagdusa dahil sa mga ito. Sa kamakailang bagyong Kristine, nagdulot ito ng mga abala sa mga nakaplano nating gawin. Dahil sa malalakas na hangin at matinding pag-ulan, nahirapan tayong makapag-aral sapagka’t sinuspinde ang mga klase at napilitan na lamang manatili sa ating mga tahanan.

    Sa tindi ng epekto nito, naapektuhan ang milyon-milyong tao sa buong Pilipinas. Tumama ito mula Ika-dalawampu’t isa hanggang Ika-dalawampu’t lima ng Oktubre, at pangunahing sinalanta ang rehiyon ng Luzon, kabilang ang Ilocos at Cagayan Valley. Marami ang mga lugar sa bansa ang nakaranas ng brownout o pagkawala ng kuryente dahil sa mga nasirang imprastruktura, bilang isa sa mga epekto ng bagyo. Bukod dito, nagdulot din ito ng malaking pinsala sa ating ekonomiya, lalo na sa ating agrikultura, ito’y mga nasira at umabot ito sa halagang labing-isang bilyong piso na mga kagamitan. Salamat sa ating lokal na pamahalaan, mabilis ang pagbibigay ng tulong, gaya ng tirahan para sa mga nasalanta at tulong sa mga pamilyang napinsala.

    Bilang pangwakas, hindi natin dapat maliitin ang pinsalang dulot ng mga bagyo. Alam nating hindi sila inaasahan, ngunit sa tulong ng tamang paghahanda at kamalayan, siguradong malalampasan natin ang mga ito. Ang kapangyarihan ng pagiging handa ay sapat upang makapagligtas ng buhay natin at ng iba. Dapat tayong manatiling alerto sa lahat ng oras upang masiguro ang ating kaligtasan.